Sponsors

1928

Het muziekgezelschap "I.D.O," gaf op 2 Januari zijn derde uitvoering. Uitgevoerd werden o.a. Ouverture Die Geschopfe des Prometheus van Beethoven, en twee composities van Driebergen, n.l. Sprookje, voor orkest, en Ecce quo )nodo, voor mannenkoor en orkest.
Bij het vierde concert van I.D.O. op 27 Maart werd de ouverture Die Zauberflote van Mozart gespeeld. Uit egard voor Carl Fensohn gaf de heer Driebergen de dirigeerstok aan hem over om deze ouverture te dirigeren. Verder werd de 2de symphoniette van Driebergen en Ballet- muziek uit Faust van Gounod uitgevoerd. Aan dit concert heb ik mijn medewerking verleend met het spelen van twee viool nummers Canzonetta uit het vioolconcert Op. 35 van Tschaikowsky, en Der Sohn der Haide, op. 134 van Keler Bela, aan de piano begeleid door de heer Driebergen.
Tengevolge van de politie reorganisatie, die dit jaar haar beslag zou krijgen, werd het militaire muziekkorps, dat meer dan een eeuw, men kan wel zeggen al de tijd, dat er op Curaçao een garnizoen gelegerd was, geregeld uitvoeringen had gegeven, met een pennestreek opgeheven, tot groot verlies voor de bevolking.
Mijn vader J.P. Boskaljon, die jaren lang over dit corps de scepter gezwaaid had, en de opheffing ervan met lede ogen had aangezien, besloot om met de oud-leden van het militaire korps, aangevuld met muzikanten uit de burgerij, een harmoniekorps op te richten, waaraan hij de naam St. Cecilia gaf.

De Amigoe di Curacao schreef naar aanleiding daarvan het volgende: "De gelegenheid om goede muziek te horen op Curaçao is zo gering, "dat elke poging in die richting ons zeer sympathiek is. Wij juichen "daarom het plan van Majoor Boskaljon, die op zijn leeftijd nog de "moed bezit om pogingen aan te wenden tot oprichting van een "Harmonie-corps ten zeerste toe. Want wij weten door jarenlange ondervinding dat het bij de heer Boskaljon in goede hand en is, en dat als hij iets voor de dag brengt, het goed is".

Op 17 April gaf I.D.O. haar vijfde uitvoering, die voor deze keer in het Kransje gegeven werd ten bate van het op te richten muziekkorps St. Cecilia. De pers schreef hierover als volgt: "Gelet op het doel, waarvoor dit concert gegeven werd, had men wel een vollere zaal verwacht. Jammer was het, in de eerste plaats omdat de Willemstadse mensen van hun kant ook blijk hadden moeten geven van hun waardering voor dit sympathieke doel, en in de tweede plaats omdat wat er ten gehore werd gebracht, het luisteren ten volle waard was. De Lustspiel ouverture van Keler Bela werd met animo ingezet en liep vlot van stapel. Evenzo Eine kleine Nachtmusik van Mozart. AIleen werd de Romance, die Mozart anders zo heerlijk fijn bedoeld heeft in het originele quintet, hier en daar o.a. in de forte passages wel wat met rukken gespeeld, wat niet zo mooi klonk. Daarentegen beviel ons de "Menuet uitstekend. De Bariton solo in de Friihlings Erwachen van E. Bach, hoewel met goede voordracht en een beschaafde toon gespeeld, beviel ons minder wegen het diepe timbre van het instrument. Het eerste gedeelte werd besloten met een pittige uitvoering van Heinzelmannchen 's Wachtparade van Boack, waarna de heer Driebergen, onder aanbieding van een bloemenmand door Mevr. van Roon, welverdiende hulde werd gebracht. Bij het tweede gedeelte van het programma de Mondnacht auf der AIster, Wals van Fetras, toonde de heer Driebergen, dat hij zijn orkestje goed in bedwang heeft; zijn orkestleden reageerden goed op zijn dirigeergestes. Het kwartet Serenata Napolitana voor twee violen, cello en piano, was een waar succes voor de heren Bodifee, Voncken, Lugtenberg en van Roon. Hun viel dan ook een welverdiend applaus ten deel, zodat zij dit Dummer moesten herhalen. Na het karakterstuk Auf einem Persischen Markt van A. Ketelby, dat zeer in de smaak van het publiek viel, werd de avond besloten met Blankenburg's Tempora Mutantur. Wij wensen de heer Driebergen en zijn orkestleden geluk met het behaalde succes en geven hun de verzekering, dat met dit eerste concert in de stad, I.D.O. veler sympathie heeft verworven. Wij twijfelen er ook niet aan, of een tweede uitvoering, die naar wij hopen, spoedig volgen moge, zal veel meer toehoorders trekken".

De Nederlandse blinde pianist Everhard Beverwijk, wederom op Curaçao aangekomen, gaf op 29 Mei een recital in de Curaçaose Sport Club, met de Mondscheinsonate van Beethoven; Waldesrauschen, Am Meer en Rhapsodie hongroise No. 11 van Liszt en verder Brahms, Chopin en Rubinstein op zijn programma.

Het muziekgezelschap I.D.O. gaf op 6 Juli wederom een uitvoering. Uitgevoerd werden o.a. de ouverture uit de Nuszkracker Suite van Tschaikowsky, Herbstlied, van Driebergen, sopraan solo door Mevr. Smulders met orkest; Treurmarsch van Driebergen, Huldigungs Marsch uit Sigurd Jorsalfar van Grieg.

Over het tweede recital van Everhard Beverwijk op 7 Juli in de Club Asiento, schreef de Amigoe di Curaçao: "Door de vriendelijke uitnodiging van de heer Driebergen, hebben wij het piano concert bijgewoond van de blinde pianist de heer Beverwijk. De grote zaal van het clubgebouw was zeer goed bezet, toen de heer Driebergen de blinde kunstenaar door een daverend applaus verwelkomd, naar de piano begeleidde. Kunstenaar inderdaad, dit toonde de heer Beverwijk zich in de meesterlijke uitvoering van de lange, moeilijke stukken, die hij ons te genieten gaf en waarmede hij heel de avond onze aandacht boeide. Wij kunnen ten volle beseffen, hoeveel volharding en studie moet zijn voorafgegaan bij deze blinde pianist, om zoveel meesterschap te bereiken en zulk een kunstgenot te kunnen bieden. En ditbleek nog niet zo sterk bij de twee eerste stukken, die melodieus waren, maar vooral bij het derde en volgende, die verrassend waren door accoorden en grillige loopjes; deze vaardigheid, beter gezegd zijn kunstenaarschap bleek vooral ook bij de Faust, die getoonzet leek voor quatremains. Na deze uitvoering van de Faust keerde onder een spontaan en hartelijk gemeend applaus de kunstenaar onverwacht naar de piano terug om ons als toegift en slot Schubert's Am Meer te geven. 't Is inderdaad een prachtig geslaagde avond geweest, waarover een ieder voldaan is, een avond vol kunstgenot".

Een andere pianist, deze keer een Curaçaonaar van geboorte, maar in het buitenland gestudeerd, Miguel E. Senior kregen wij op 13 juli te horen in de benedenzaal van de Loge De Vergenoeging, met o.a. Schumann, Chopin, Liszt en Gottschalk op zijn programma. Een goed programma, maar doordat op een zo verschrikkelijke vleugel gespeeld werd, kon Senior er niet van maken, wat er van te maken was, waardoor het succes zeer matig was.

Hierna trad Beverwijk weder op, nu in de Club De Gezelligheid met een programma, waarop de Sonate Op. 26 van Beethoven, Consolation en Valse de Faust van Liszt en verder Schumann, Schubert, Chopin en een paar eigen composities stonden.

Op 7 Augustus gaf deze pianist zijn afscheidsconcert in het Kransje volgens onderstaand programma: Toccata en Fuga van Bach; Variations serieuses van Mendelssohn, Arabeske van Schumann; Impromptu Es dur van Schubert; Etude in As dur, Etude in F moll, Nocturne in G moll en Grande valse in As dur van Chopin; Intermezzo van Brahms; Intermezzo van idem, en Waldesrauschen en Eroica van Liszt.
In Augustus liet de dirigent van St. Cecilia, J.P. Boskaljon het volgende stuk publiceren:
"Het door ondergetekende opgerichte Harmonie-orkest St. Cecilia zal op 31 Augustus a.s. des avonds om 7 uur in de Wilhelmina kiosk zijn eerste uitvoering geven. Van deze gelegenheid maakt hij gebruik aan allen, die door hun financiele steun, zo ook aan de Pers, die door bemoedigende woorden bijgedragen hebben tot het in stand brengen van het korps, zijn hoogste dank te betuigen. In het bijzonder betuigt hij zijn dank aan de Heren A.B.W. Lieder, A. de Sola en P. Moron, die zich in commissie hebben verenigd om de nodige fondsen bij elkaar te krijgen. Van de uitvoerende leden hoopt hij, dat zij van hun kant zich zullen beijveren om de uitvoeringen zo goed mogelijk te doen slagen, zodoende voldoening schenkende aan allen, die bijgedragen hebben tot de oprichting van bovengenoemd korps, en tot vooruitgang van ons eiland Curaçao op muzikaal gebied".

Op 18 October werd er in de kerk van de Verenigde Protestantse Gemeente onder leiding van Carl Fensohn een concert gegeven ten bate van de slachtoffers van de stormramp. De pers schreef hierover:
"Het Donderdagavond gegeven kerkconcert ten bate van de slachtoffers der stormramp was in een woord schitterend. Het program was allerkeurigst. Blonk in het eerste gedeelte vooral uit Mevr. Smulders door haar schoon gezang (zij zong namelijk Ave Maria van Cherubini en Gebed uit Der Freischiitz van Weber met orkestbe.geleiding) en de heer V oncken door zijn subliem vioolspel (deze speelde de Adagio uit de viool sonate No.1 van Handel), in het tweede, met fragmenten uit de Faust van Gounod kwam de sympathieke heer Fensohn als dirigent volkomen tot zijn recht. Het was een schitterende prestatie, een bewijs hoe de heer Fensohn ondanks zijn hoge leeftijd zijn muzikanten nog steeds te bezielen weet. Het slotkoor was allerprachtigst. Onze oprechte hulde! Jammer dat de Protestantse kerk niet beter bezet was, zowel om de uitvoering zelf, die op een zeer hoog peil stond als om het sympathieke doel, waarvoor het concert gegeven is".
Het jaar 1928, waarin nogal veel te doen is geweest, werd besloten met een uitvoering van I.D.O. op 25 October, waarbij o.a. ten gehore werden gebracht: de ouverture Die Hochzeit des Figaro van Mozart; Valse triste van Sibelius; Allegro en Menuet uit de Jupiter Symphonie van Mozart en Marche Russe van Ganne.

Content © R. Boskaljon 1958 - Copyright © CaribSeek 2003 - All Rights Reserved - Web Published: October 20, 2003