Sponsors

1946

De eerste kunstenares, die dit jaar voor het Curaçaos voetlicht verscheen, was de Canadese contralto Portia White, aan de vleugel begeleid door Gordon Kushner. Het programma, dat zij gaf bestond uit liederen van Scarlatti, Campra, Purcell, Obradora, De Falla, Hue, Fourdain, aria's uit Le Cia van Massenet; La Favorite van Donizetti en uit Samson et Dalila van Saint Saens, verder volksliederen en negro spirituals. Na de belangrijke liederavond van Todd Duncan, was men zeer belangstellend naar deze altzangeres, die ook tot het gekleurde ras behoorde. En ziedaar: Haar optreden overtrof al]e verwachtingen. Portia White bleek een zangeres te zijn met een stem in aile registers even buigzaam, met een goede techniek en uitstekende voordracht, gepaard aan een gevoelvolle uitdrukking, alle factoren, die het luisteren naar haar tot een innige gewaarwording maakten.

Op 2 Maart vond wederom een concert plaats in de Stadsschouwburg door de Curaçaose jeugd, onder auspicien van het Comite voor Jeugdconcerten. Een meisjeskoor, onder leiding van Mej. Maria Sprockel zong enige liederen; een rondo van Mazas werd uitgevoerd door een trio, bestaande uit J.v.d. Hooft, 1e viool, Th. Haayen, 2e viool, en K. Terpstra, piano; Mimi de Mik gaf een paar piano-soli; een trio, bestaande uit Charlie Sweers, viool, Henri Sweers, cello, en Wim Statius Muller, piano, speelde Elegie Op. 10 van Massenet, terwijl het Trio in G gr.t. van Haydn uitgevoerd werd door hetzelfde trio, met dit verschil, dat Charlie Sweers zijn plaats afstond aan Rudi Levi; Charles Henriquez speelde variaties op een volkslied door Popper en Spaanse dans van Moszkowsky voor fluit, aan de piano begeleid door Wim Statius Muller; Clara Henriquez, begeleid door haar broer Charles, fluit, en Edgar Palm aan de piano, zong Solvejg's lied van Grieg en Hallelujah van Mozart.
Het is jammer, dat het met deze jeugdconcerten net zo gegaan is als met vele andere zaken op Curaçao men begint met veel enthousiasme, maar van volhouden komt weinig terecht; men is niet doorgegaan met, dergelijke jeugdconcerten, ook al door het vertrek van verschillende van de jongelui.
Het beroemde Lener kwartet, dat in zijn oorspronkelijke samenstelling ons in 1941 bezocht, doch thans uit elkaar was gegaan, bezocht in zijn nieuwe samenstelling, bestaande uit: "Jeno Lener, 1e viool, Michael Kuttner 2e viool, Nicholas Harsanyi, viola, en Otto Deri, violoncel, Curaçao wederom. Op 20 Maart werd het eerste concert gegeven met het volgende programma: Kwartet D gr.t. Op. 44 No.1 van Mendelssohn, Kwartet C gr.t. Op. 59 No.3 van Beethoven en Kwartet F gr.t. Op. 3 No.5 van Haydn.
Op. 23 Maart werd op het tweede concert in het Theater Brion de volgende kwartetten ten gehore gebracht: Bes gr.t. (Jacht-) van Mozart, Es kl.t. Op. 30 van Tschaikowsky en C kl.t. Op. 18 No.4 van Beethoven.
Had Lener met zijn eerste ensemble een ongelooflijke perfectie bereikt, hij bracht thans een ander ensemble tot stand, dat alle kwaliteiten volledig had de traditie van het vroegere kwartet voort te zetten.

De derde kunstenaar, die Curaçao dit jaar bezocht, was Rudolf Firkusny, die voor de tweede keer hier kwam concerteren en op 9 April een piano-recital gaf met een programma, dat zijn toehoorders als het ware een reis door een wereld van wonderen deed medemaken: Fantasie & Fuga E kl.t. van Bach Sonate E gr.t. Op. 109 van Beethoven; Sonate B kl.t. van Liszt Drie Szechische Dansen van Smetana; Fantaisie & Rondo van Martinu.
Stonden er op het programma geen Chopins, een teleurstelling voor de Chopin vereerders, Firkusny gaf als toegift, op elegant-poetische wijze voorgedragen: diens Nocturne in Es Op. 9 No.2 en Wals Es majeur Op.18.

Op 29 April gaven de leerlingen van het Curaçaos Conservatorium, onder leiding van Teun Don een concert in het Theater Brion, waarbij Stanley Martina de Sonate As majeur Op. 26 van Beethoven en diens jongere broer Harold Martina de Sonate C majeur van Mozart voordroegen.
Jopie Schouten gaf met haar altstem Hedge Roses en Lascia ch'io piango van Handel te horen: Poppy Jonkhout (sopraan) droeg The Miller's Flowers van Schubert en II Baccio van Arditi voor, terwijl de bariton Christiaan de Haard The Linden Tree van Schubert en I love thee van Grieg zong. Het tweede gedeelte werd ingenomen door Teun Don, die de Toccata & Fuga D kl.t. van Bach, Berceuse van Chopin, Triana van Albeniz en La Campanella van Liszt voordroeg.

Hadden wij in 1945 de Venezolaanse pianiste Emma Stoppello in een piano-recital gehoord, thans kwam zij voor de tweede keer naar Curaçao om als soliste met het Curaçaos Philharmonisch Orkest op te treden. Twee concerten vonden er plaats, op 23 April in het Theater Brion en op 24 April in de Club Asiento, beide keren met hetzelfde programma, waarbij het orkest de ouverture L'Impressario van Mozart en de tweede symphonie van Beethoven speelde om te besluiten met het piano-concert Op. 16 van Serge Bortkiewicz. Dit was de eerste keer, dat de tweede symphonie van Beethoven volledig werd uitgevoerd. Ook het pianoconcert van Bortkiewicz beleefde zijn eerste uitvoering op Curaçao.

De eerste kennismaking met de Hongaarse pianist Gyorgy Sandor was op 11 juli van dit jaar, waarop deze met een bewonderenswaardige vlotheid de lange weg van Johann Sebastian Bach naar Maurice Ravel heeft afgelegd. Deze pianist met voorkeur voor het lyrische genre heeft zijn programma dan ook daarop ingesteld. Hij speelde achtereenvolgens Prelude & Fuga a kl.t. van Bach, Sonate C gr.t. van Mozart, Die Wanderer Fantasie van Schubert, Nocturne e kl.t., 2 walsen en Polonaise van Chopin, La Maja y el Ruiseftor van Granados om te eindigen met Toccata van Ravel. Het was een kennismaking, die de wens naar een spoedig weerzien deed ontstaan.

Hadden wij het jaar tevoren het voorrecht gehad het Lener kwartet in zijn nieuwe samenstelling te horen, thans kwam dit prachtig ensemble ons weer vergasten op een schitterend concert, dat op 20 Augustus van dit jaar in het Theater Brion werd gegeven, het theater, dat zich bij uitstek voor dergelijke concerten leende, doch helaas is afgebroken.
Het Lener kwartet had deze keer een zekere Tania bij zich, die speciale zorg vereiste. De vliegtuigen namen haar ongaarne mede, de hotels wilden haar niet herbergen en de Leners wilden niet van haar scheiden. Zo gebeurde het, dat ik de gehele dag van aankomst van het kwartet alle hotels afliep zonder resultaat, totdat ik teneinde raad mij wendde tot de heer Noorduyn om toch maar een kamer in de Piscaderaclub te krijgen. Dit lukte en zo hadden de Leners eindelijk rust. Nu moet U niet denken, dat Tania een of ander meisje was of dat het te maken had met Taenia, de Griekse bouwkunst, maar het betrof hier een klein, naar mijn gevoel lelijk hondje, dat onafscheidelijk van de Leners was. Zo ziet men, dat een hondje meer beroering kon brengen dan welk concert ook.
Uitgevoerd werden de kwartetten D gr.t. Op. 76 No.5 van Haydn, F gr.t. Op. 135 van Beethoven en Op. 10 van Debussy.
Helaas was dit het laatste concert, dat wij van de Leners mochten horen, omdat Jeno Lener daarna in New-York na een operatie overleden is.

Tussen de bedrijven door van het concertleven met beroepsartisten, kwam het Curaçaos Philharmonisch Orkest op 29 Augustus in het Theater Brion voor de dag met het volgende programma: Eerste deel van de vijfde symphonie van Beethoven; Symphonie B kl.t. (Onvoltooide) van Schubert; Concertina voor clarinet en orkest van Weber, waarbij J.C. Rijpkema als solist optrad; en Symphonie D gr.t. No.2 van Haydn.

Kort daarna, en wel op 3 September had er een uitvoering plaats in de Stadsschouwburg ten bate van de slachtoffers tengevolge van een aardbeving in Santo Domingo. Het Curaçaos Philharmonisch Orkest verleende hierbij zijne medewerking en speelde het eerste en het laatste nummer van het vorige programma van 29 Augustus.

Op 30 Augustus trad hier op de jeugdige Surinaamse pianiste Majoie Hajari, die haar opleiding aan het Amsterdamse conservatorium genoten heeft. Zij is de tweede beroeps pianist van Suriname afkomstig, die hier is opgetreden; de eerste was Dario Saavedra, die in 1907 in de Club De Gezelligheid een piano recital gaf. Het spreekt vanzelf, dat haar landgenoten in grote getale naar de schouwburg waren gekomen om haar spel te bewonderen, bij wie zij ook het meeste succes oogstte. Zij speelde een eigen compositie Ballet Hindu, die zeker niet ontbloot was van muzikaal talent.

Het jaar 1946 besloot met een concert op 25 November in de Stadsschouwburg van de "Fisk Jubilee Singers", een koor van niet meer dan zeven stemmen, die onder de bezielende leiding van de enige vrouwelijke stem Mrs. James A. Myers op een dergelijke verfijnde en vervolmaakte wijze negro spirituals voordroegen, dat het een avond werd van een zuivere en ongerepte muzikaliteit.

Content © R. Boskaljon 1958 - Copyright © CaribSeek 2003 - All Rights Reserved - Web Published: October 20, 2003