CaribSeek | CaribSeek Books | Curacao Books | Curacao | Muziek en Musici van de Nederlandse Antillen


 

  Muziek en Musici van de Nederlandse Antillen | Foto Galerij

Advertisement


Een stem uit de "goeie ouwe tijd"


Gerrie Palm, Rudolf Palm, John Palm en Jacobo Palm

Gedurende de verduisteringsavonden (black out) in de tweede wereldoorlog werd men bij een wandeling door de Langestraat op Otrobanda dikwijls verrast door aangename muzikale klanken die uit een of ander pikdonker woonhuis kwamen. Men kan moeilijk zeggen dat mensen uit balorigheid vanwege de black out muziek aan het maken waren. Eerder was dit een gevolg van het "van de nood een deugd maken". Ondanks de black out improviseerde men binnenskamers voldoende licht om muziek te kunnen maken.
Door een gelukkige samenloop van omstandigheden woonden er in die tijd diverse muziekliefhebbers in de Langestraat en omgeving. Aan het eind van de straat woonde de pianiste Clisia Henriquez tegenover de pianiste shon Marie Dovale, die elke dag op haar "Pleyel" vleugel de sonates van Beethoven doornam. Clisia was een zuster van de grammofoonplatenuitgever Thomas Henriquez.
Vlak achter shon Marie woonde aan de Langestraat no. 80 Pa D
òdò (R. Th. Palm), beroepsmusicus. Gemeld pand heette in de volksmond "Bati Pareuw".
Een eind verderop woonde Emilio de Jongh d
ie cuarta en piano speelde; schuin tegenover Emilio, op no. 58, woonde de violist shon Chacha Henriquez met zijn muzikale kinderen Charles, die fluit speelde, Clara (Blanche), die een bijzonder mooie sopraan had en ook piano speelde evenals haar zusters Ligia en Beatrix. Vlak naast shon Chacha woonde een broer van hem, Tamie Henriquez.
Tamies oudste zoon Mortimer speelde piano. De andere zoon Adhemar speelde zeer verdienstelijk viool.
Tegenover Tamie woonde maestro Ernesto Noordhoff, de schrijver van de tekst voor de wals "Aura" van Albert Palm.
In het bovenhuis tegenover maestro Noordhoff woonde de musicus Albert Palm en vlak daarnaast de violist Wewe Hellburg die een tijdlang bij hem thuis wekelijks muziekreünies organiseerde. Bij deze bijeenkomsten schitterde vooral de violist Adhemar Henriquez met zijn "Zigeunerweise" van Pablo Sarasate en andere bravoure stukken.
Een eindje verder kon men in het doodlopende steegje naast de Langestraat de saxofonist Cai Deville horen oefenen, terwijl in het andere doodlopende steegje aan het begin van de Langestraat de bekende uit Nederland uitgeweken violist Max Tak met veel geduld muzieklessen gaf aan een aantal Surinaamse muziekliefhebbers.
Bij ons thuis kwamen de gebroeders Felix en Bruno Linder regelmatig musiceren. Met deze twee talentvolle violisten werden niet alleen de vioolsonates van Mozart en Beethoven gespeeld, doch ook moeilijker stukken zoals de vioolsonate van Cesar Franck en het dubbel vioolconcert in d-mineur van Johann Sebastian Bach.
Bij shon Chacha thuis werd in die oorlogsdagen ook bijzonder veel gemusiceerd. Hierbij schitterde vooral zijn dochter Clara met haar "gouden" sopraan stem, waarmee zij later veel succes boekte in de verschillende jeugdconcerten die toentertijd gegeven werden.

Men kon haar in die dagen dikwijls horen, terwijl zij Nicola Vaccai's "Metodo pnictico di canto per l'insegnamento del bel canto italiano" doornam. Clara's braer Charles speelde met zijn fluit dikwijls "obligato" partijen, terwijl zij zong. Shon Chacha Henriquez heeft zich van jongsafaan veel bemoeid met muziek en musici van zijn tijd.
Hij was
dan ook een van de weinige "kenners" die men kon raadplegen omtrent de musici die in de negentiende eeuw geboren waren.
Het huis van Sh
on Chacha Henriquez in de Langestraat was erg geschikt om er muziek te maken. Het was het type huis uit eind negentiende eeuw, met op de eerste verdieping een grote "zaal" annex gaanderij. In de "zaal" stond de piano vlak bij twee grote ramen waar voortdurend frisse, koele lucht binnenkwam.
Zijn zilveren bruiloft was door de vele muzikale manifestaties op die avond meer een muziekuitvoering
dan een huwelijksfeest.
Met sh
on Chacha kon men gezellig over de goeie ouwe tijd praten, aangezien hij zich bijzonder goed herinnerde wat vroeger op muziekgebied gebeurde.
Op mijn verzoek heeft sh
on Chacha een klein resumé gegeven van de voornaamste musici uit de negentiende en begin twintigste eeuw (zie copie brief van 1 juni 1948).

"Beste Edgar, Hier volgen de namen die ik mij herinner van de musici die ons kleine vaderland gedurende meer dan een halve eeuw hebben verblijd. Vroeger was Curaçao een klein dorp. Het leven was er eenvoudig en vol romantiek, zodat de jeugd het beste uit zijn omgeving putte en in zijn muziek die indrukken legde welke de natuur aan hem openbaarde. Laten wij met onze componisten beginnen:
Paul Q. de Lima, W. Hulder, J. Gerard Palm, J. Boskaljon, W. M. Hoyer, John Monsanto, Camilo M
onsanto, Pa Monsanto, Camile Chapman, Victor van der Linde, Emilio Nahr, Pachi Nahr, Juan Navas, Pierre Kalukrijt, Jacobo Conrad (heter bekend als Coco Lepol), Gerard Conquet, John Panneflek, Jos Cohen, Isaac F. G. de Windt, Willem Faarup, Rudolf Lauffer, Antoine Clementina, Hendrik Quast, P. Maduro, Specht, M. Casten, de gebroeders Hellburg (Phillip en Willem), W, Grunning.
Birman Malo, wiens zoon aan
het conservatorium ging studeren, werd een hartstochtelijk violist.
Emirto de Lima, de zoon van Paul de Lima, ging
ook studeren en werd zeer beroemd in Zuid Amerika, voornamelijk in Colombia. Miguel Senior junior reisde na zijn studie door geheel Zuid Amerika als een van de beste pianisten. In de oude tijd waren er musici zoals J. Corsen wiens vrienden van hem vertelden, dat hij de basnoten op zijn gitaar nam, alsof je een piano hoorde spelen. "Bieuw" Hethencourt (Rafael) richtte een orkest op dat als het beste op Curaçao werd beschouwd. Paul de Lima heeft diverse damesverenigingen op Habaai geleid. Chris Ulder, Dodo Palm (R. Th. Palm) en J. Boskaljon waren kapelmeesters van militaire korpsen. Daarna werd Corrie, de zoon van J. Boskaljon, kapelmeester van het garnizoen.

R. Th. Palm (Dòdò) was dirigent en fluitist van "Los seis", die verder bestond uit Liki Palm, gitarist, en Emilio Nahr, W. Faarup, Augusto Hethencourt, violisten; ook was hij dirigent van het orkest "Harmonie" en een ander veel geroemd orkest "Los dispuestos", dat drie klarinettisten had, o.a. zijn broer John (componist), "Brother" De Jongh, twee fluitisten, Gilberto de Jongh en Albert Willemse, een groot aantal violisten, waaronder voorzover ik me kan herinneren: Chali Debrot, Taku Debrot, Shon Debrot, Martinus Evertsz, Taku Boom, Hendrik van Dalen, etc. etc. violoncello Jantji van der Meulen en Dor de Haseth en contrabas Philip de Jongh. Hij (Dòdò Palm) was ook dirigent van de Schutterij en van de Scherpschutters.
Grunning (Wiwi) heeft o
ok het Korps van de Scherpschutters gedirigeerd.
Er was ook een groep van goede musici die een ensemble genaamd "Los siete bemoles" hadden gevormd. Teodor Lopez, Philip de Jongh, Victor van der Linde, Emilio Nahr etc. etc. vormden de "ziel" van dit orkest.
Er was ook een zeer geliefd kwartet van mandolines, cuarto en gitaar, bestaande uit de heren Robert Soublette, John Rijfkogel, F. Palm en Enrique Palm.
Ook van de kant van de Joodse gemeente waren er goede musici z
oals Ignacio Moron en zijn kinderen, zowel de zoons als de dochters; Manchi Maduro, de kinderen van Louw Maduro, namelijk Momon, Chal en Monti Correa, Laqui Capriles, Arturo de Marchena, etc. etc.
Alhoewel o
nze jeugd met haar instrumenten wist om te gaan, heeft zij veel opgestoken van de technische kennis van de beer Johan van Dijk.
Last but not least noem ik musici als Wawa Scholz met zijn "criollo" band; Karel di shi Anna met zijn "Muzik di Zumbi" orkest; Frans Fraai en zijn broer Antoine, die als musici uitblonken. Frans Fraai heeft veel dansmuziek geschreven, waarvan een van de beste, de wals "Inspiraci6n", in 1898.
Hier zet ik er een punt achter,
daar jijzelf gegevens hebt over Nene Palm, Toni Palm, Coco Palm, John Palm, Albert Palm en tenslotte over jezelf, die nu aan de jeugd de benodigde muziektheorie en solfège zullen leren, die zij zo node mist.
Ik hoop dat deze gegevens je van dienst zullen zijn en verblijf z
oals altijd,

Je dienstwillige vriend, Charles Henriquez

Curaçao, 1 Juni 1948."

Shon Chacha stierf op 16 Mei 1958 en met hem is een Curaçaose persoonlijkheid  heengegaan die veel heeft betekend voor onze muziek.
Zijn talentvolle dochter Carla met haar prachtige sopraanstem en haar muzikale ambities om verder te studeren, heeft hem niet lang overleefd. Zij overleed vroegtijdig op 22 januari 1963.

< Vorige | Volgende >
 



 

Content © E. Palm 1978 - Copyright © CaribSeek 2003 - All Rights Reserved - Web Published: November 3, 2003