You are here

III.1 De Ontwikkelingen In Het Caribisch Gebied

  • Sharebar

In de geschiedenis van het Caribisch gebied wordt de 19de eeuw weleens aangeduid als "the long 19th century". De geschiedenis wordt dan geplaatst tegen de achtergrond van het proces van de emancipatie van de neger en de eliminatie van de uit de tijd van de slavernij stammende sociale verhoudingen. Dit proces, kan men stellen, is in 1791 begonnen met de opstand van de slaven op Haïti en is eigenlijk pas geëindigd in de jaren dertig van de 20ste eeuw. Nadat zich in verschillende Britse kolonies ernstige ongeregeldheden hadden voor-gedaan, gingen de moederlanden weer aandacht besteden aan hun Caribische kolonies. Daarvóór was de aandacht eenzijdig gericht op Zuid-Oost Azie en Afrika, waar het imperialisme in volle bloei was. Beide gewesten waren economisch veel aantrekkelijker dan "West Indië".

Het zou echter tot na de Tweede Wereldoorlog duren voordat feitelijk uitvoer kan worden gegeven aan de plannen die vóór de oorlog voorbereid waren.

Inmiddels had zich echter het proces van dekolonisatie ingezet, dat in de eerste decennia die volgden op de vrede in 1945 geleidelijk aan via "self government" zou leiden tot onafhankelijkheid of vergaande autonomie voor de vroegere kolonies.

In grote lijnen is dit ook de ontwikkeling op Curaçao geweest, met dit verschil dat de aanwezigheid van de raffinaderij een economisch gunstige meerwaarde aan de sociale en staatkundige ontwikkeling heeft toegevoegd.